Expositieprogramma

Regelmatig organiseert de Nederlandsche Bank (DNB) exposities. Deze zijn enerzijds bedoeld als podium voor jonge kunstenaars, en anderzijds om medewerkers kennis te laten maken met ontwikkelingen in de moderne beeldende kunst. De exposities zijn op afspraak ook voor niet-medewerkers te bezoeken (legitimatie verplicht). Neem hiervoor telefonisch contact op met +31(0)20-5242183.

Programma 2015 

Making monsters for my friends

Making monsters for my friends - Juliaan Andeweg, Bob Eikelboom en Daniël van Straalen, 11 juni tot en met 16 juli 2015 
Deze tentoonstelling is door Jong DNB-lid Arthur Soons geïnitieerd en is mede georganiseerd door de JongDNB Art.

De drie jonge kunstenaars zijn gekozen omdat zij alle drie een jonge garde vertegenwoordigen in de hedendaagse kunst die als geen ander tot de verbeelding spreken van de generatie anno nu. Hun werk grijpt op monsterlijke wijze de aandacht door het gebruik van opvallende kleuren, verrassende vormen en opmerkelijke materialen en de energie van hun artistieke en sociale samenwerking is alom voelbaar.


Juliaan (1986), Bob (1991) en Daniël (1987) hebben ieder een hele eigen manier van werken. Juliaan streeft naar immateriële groei. Hij ziet dit als een verticale, opwaartse beweging, belichaamd in Sint Michaëls opgeheven zwaard. In zijn abstracte en vaak monochrome schilderijen komt dit verticale streven tot uitdrukking in de manier waarop de werken zijn gevouwen, geplooid en gebogen. Het concept van de innerlijke leegte speelt een grote rol in Juliaans werk, net als de metamorfose van ogenschijnlijk waardeloze materie naar een onveranderlijke weergave van 'eeuwigheid'. Hij houdt er niet van om de materialen waarmee hij werkt te verbergen: zijn werk moet voor zich spreken en alle stappen van het proces moeten te volgen zijn.

Bob maakt werk waarin hij de fundamenten van de schilderkunst onderzoekt. Zijn werken, vaak op groot formaat uitgevoerd, kennen een grote verscheidenheid. De ene dag werkt hij aan strakke monochromen, dan weer aan ronde schilderijen die onder een laag epoxy glanzen als parels, en in recent werk gebruikt hij geknipt papier. Een eenduidige vorm van eenheid interesseert Bob niet, hij zoekt juist tegenstellingen en onverwachte keuzes op.

Daniël neemt een zelf-reflecterende houding aan bij het maken van een kunstwerk. Hij maakt notities van zijn eigen werkwijze. Daniël vraagt zich af of karma kan ontstaan door de handeling van het maken van een kunstwerk. Door het creëren van en het testen van de tijdelijke regels speelt hij met vragen aangaande eigendom, toe-eigening en onwetendheid. Is het mogelijk dat het kunstwerk een object wordt waar een positieve of negatieve lading aan verbonden is? En wat gebeurt er als een kunstenaar een kunstwerk kopieert of herinterpreteert? Blijft karma plakken en kun je je eigen karma hijacken?

Constant Dullaart

Filter economy and quantified social capital - Constant Dullaart, 6 tot 29 mei 2015
Bij De Nederlandsche Bank staat de maand mei in het teken van innovatie. Tijdens deze maand organiseert de Kunstcommissie van DNB in de Kunstruimte een expositie met werk van Constant Dullaart.

Constant Dullaarts voornaamste medium is het internet. Hij ziet zijn kunst als ‘performances online en offline’. Dullaart is onder andere de man achter de website The Revolving Internet, waarbij de startpagina van Google langzaam ronddraait. De website werd door Google afgesloten, maar niet voordat deze drie miljoen keer bezocht was. De werken van de kunstenaar concentreren zich op de gelaagdheid van onze beleving van beelden en hoe deze beleving is beïnvloed door software. Een voorbeeld hiervan is hoe de werkelijkheid wordt gemanipuleerd door het gebruik van Photoshop, dat overigens dit jaar alweer 25 jaar bestaat. Dullaart zoomt tijdens de expositie in op ons gebruik van internet en websites als Facebook en Google. Hoe manipuleerbaar is de manier waarop we het internet beleven? De kunstenaar benadert en bekijkt dit proces als hacker: hij onderzoekt de processen, manipuleert deze en tracht tot een poëtische beleving te komen. Met werken als The Revolving Internet en Terms of Service onderzoekt Dullaart in de expositie de neutraliteit van het internet.

Peggy Franck en Helen Verhoeven

Peggy Franck en Helen Verhoeven - Apophänie, 19 februari tot 3 april
Nieuw en recent werk van Peggy Franck en Helen Verhoeven wordt samengebracht in de tentoonstellingApophäniein De Nederlandsche Bank, voortvloeiend uit de dialoog die Franck en Verhoeven met elkaar voeren sinds hun residentie aan de Rijksakademie van Beeldende Kunsten in 2005-2006.

Apofenie:Van het Griekse word apo [away from] + phaenein [to show] “Apofenie is het verschijnsel waarbij mensen in willekeurige gegevens patronen opmerken, en daarin betekenis lezen die er niet is.” Het begrip Apophänie is in 1958 door psychiater Klaus Conrad genoemd in zijn boek “Die beginnende Schizophrenie. Versuch einer Gestaltanalyse des Wahns” en refereert naar de waanideeën van iemand die patronen schijnt te herkennen in ongerelateerde informatie. Ook bestaat er een tegengestelde diagnose: zo beweert parapsycholoog David Luke dat de verbindingen van Apofenie juist echt zijn.

De oeuvres van beide kunstenaars onderscheiden zich in een verschillende facetten. Verhoeven portretteert de menselijke staat in volle kracht, binnen het kader van een schilderij of een sculptuur. De menselijke figuren in dichtbevolkte schilderijen geven zich vaak openlijk bloot. Franck, daarentegen, maakt gelaagde onderzoeken naar de kruising tussen fotografie, installatie en schilderkunst, die abstracter van aard zijn. In haar werk zijn de sporen van menselijke aanwezigheid door middel van gefotografeerde reflecties doelbewust verinnerlijkt. In de interactie tussen het aanwezige en het afwezige, ontmoeten de twee oeuvres elkaar in een fysieke en materiële sensualiteit, die ongemakkelijke gevoelens van herkenning en vervreemding kan oproepen.

In veel van de gesprekken tussen Franck en Verhoeven komt de aard van compositie en de oorsprong van intuïtie naar voren. Voor beide kunstenaars is de intuïtieve logica waarmee een compositie vorm krijgt een centraal, maar onbegrijpelijk onderdeel van het werk. Waarom iets past, klopt, of moet tijdens het maakproces lijkt het best te kunnen worden beschreven door het begrip Apophänie: een soort psychose waarin schijnbaar willekeurige elementen met spanning of harmonie naar elkaar toe trekken zodat de daaropvolgende patronen, verbindingen een visuele orde en (onnoembare) betekenis verkrijgen.

Passage Obscur (2014), Chaïm van Luit

Aanwinsten 2014

De Kunstcommissie van De Nederlandsche Bank toonde van 15 januari tot 13 februari 2015 in de Kunstruimte een overzicht van de aanwinsten van 2014. De eigenzinnige en vernieuwende collectie van DNB is verrijkt met nieuw werk van vertrouwde kunstenaars als Roy Villevoye en Berend Strik, waarmee er consequent wordt gebouwd aan hun oeuvre binnen onze collectie. Tegelijk is de kunstcollectie wederom aangescherpt met werk van veelbelovende kunstenaars, waaronder Daniëlle van Ark’s Ever get the feeling you’ve been cheated? (2012). Met de aanwinsten in de kunstcollectie reflecteert DNB niet alleen haar identiteit als instituut. Zoals Chaïm van Luit met zijn Passage Obscur (2014) werelden blootlegt die aan het zicht zijn onttrokken, poogt de collectie van DNB een actueel inzicht te geven in de kunstwereld. Het kan ons in staat stellen de dialoog met kunst aan te gaan en stimuleert bovendien de dialoog tussen de werken onderling.

De Kunstcommissie toont met trots in de tentoonstelling Aanwinsten 2014 het werk van de volgende kunstenaars: Anna Ostoya, Antonis Pittas, Astrid Mingels, Berend Strik, Chaïm van Luit, Daniëlle van Ark, Derk Thijs, Florian en Michael Quistrebert, JCJ Vanderheyden, Jean-Baptiste Maitre, Jennifer Tee, Marijn van Kreij, Navid Nuur, Rob Voerman, Roy Villevoye, Scarlett Hooft Graafland en Simon van Til.

Raadpleeg voor meer informatie over de aanwinsten van 2014 en de gehele kunstcollectie In Zicht.Overwegingen bij de collectie van De Nederlandsche Bank (2014) en wees welkom in de Kunstruimte van De Nederlandsche Bank.