615 - De fiscale dimensie van een gemeenschappelijk monetair beleid: resultaten met een niet-Ricardiaans wereldmodel

Wetenschappelijke publicatie
Publicatiedatum 1 april 2000

Deze studie analyseert de interactie tussen fiscaal en monetair beleid in de Europese Economische en Monetaire Unie (EMU). De primaire bron van heterogeniteit tussen landen in antwoord op een gemeenschappelijke monetaire schok betreft de verschillen in de budgettaire posities van de nationale economieën, in een model waarin obligaties en de geldhoeveelheid gelijk zijn aan het netto vermogen. Voorts kunnen gecentraliseerde seigniorage-inkomsten leiden tot een herverdeling van vermogens tussen landen. Overeenkomsten zoals het Stabiliteitspact zijn wellicht niet noodzakelijk om fiscale houdbaarheid te garanderen, maar hieruit volgen echter permanente voordelen. De overgang naar de nieuwe 'steady state' is echter opmerkelijk duur voor EMU-landen die een hoge schuld hebben. Voorts zijn verschillen in de mate van arbeidsmarktrigiditeiten voldoende om een synchronisatie van land-specifieke aanpassingen in geval van een gemeenschappelijke monetaire schok te verstoren, maar de verschillen in mate van efficiëntie die de Europese kredietmarkten karakteriseren verklaren de asymmetrische effecten zeker niet. Trefwoorden: Monetair en fiscaal beleid, Economische en Monetaire Unie, asymmetrische monetaire transmissies JEL codes: E63, E52, F42