Expositieprogramma 2017

Regelmatig organiseert de Nederlandsche Bank (DNB) exposities. Deze zijn enerzijds bedoeld als podium voor jonge kunstenaars, en anderzijds om medewerkers kennis te laten maken met ontwikkelingen in de moderne beeldende kunst. De exposities zijn op afspraak ook voor niet-medewerkers te bezoeken (legitimatie verplicht). Neem hiervoor telefonisch contact op met +31(0)20-5242183.

Artspotting 

Artspotting

Ieder jaar trekt er een bonte stoet van kunstliefhebbers langs de eindexamen tentoonstellingen van de kunstacademies in Nederland. Voor jonge kunstenaars is het niet altijd even eenvoudig om hun werk na de academie onder de aandacht te brengen. Andersom vraagt het ‘spotten’ van jong talent om een alerte houding van de beschouwer. Het is deze alertheid die kenmerkend is voor het kunstbeleid van De Nederlandsche Bank. De kunstruimte van de bank heeft zich in de afgelopen jaren ruimschoots bewezen als een podium voor jonge kunstenaars en de tentoonstelling Artspotting 2017, voegt daar een nieuw hoofdstuk aan toe.

Voor Artspotting 2017 werd het werk van 11 kunstenaars door gast-curator Martin van Vreden, in samenspraak met de Kunstcommissie van DNB, geselecteerd uit het aanbod van eindexamen tentoonstellingen. De keuze van de curator is gebaseerd op persoonlijke voorkeur: originaliteit, scherpte, uitvoering en presentatie waren leidende criteria.

‘Artspotting’ verwijst naar de titel van de cultfilm ‘Trainspotting’, uit 1996, een pakkende benaming die volgens de regisseur van de film geen diepere betekenis had, maar waarover veel theorieën de ronde deden. ‘Artspotting’ kan op verschillende manieren geduid worden, maar wil vooral een pleidooi betekenen voor een open blik bij het ‘spotten’ van talent!  

Aan de expositie nemen deel:
Lorena Solís Bravo (KABK)
Christa te Dorsthorst (AKV/St. Joost)
Pedro Herrero Ferrán (Rietveld Academie)
Daryl Fijneman (AKV/St. Joost)
Valentina Gal (ArtEZ)
Iris Esperanza Immink (ArtEZ)
Renée van Oploo (AKV/St. Joost)
Aurelien Potier (Rietveld Academie)
Nika Schmitt (ABKM)
Manju Sharma (HKU)
Anouk van Zwieten (HKU)

Focus & Diversiteit

Div
Focus & Diversiteit
ersiteit is een hot issue aan het worden binnen De Nederlandsche Bank. Op vele manieren, zoals met discussies, artikelen en een enquête, is er aandacht voor de man-vrouwverhouding, de etnische en culturele verscheidenheid en de diversiteit aan persoonlijkheden binnen de organisatie. De Kunstcommissie speelt hierop in met een bijzondere foto-expositie: Focus & Diversiteit.

De tentoonstelling bestaat uit aansprekende foto’s uit de eigen collectie. De Kunstcommissie heeft deze de afgelopen jaren verworven vanwege hun intrinsieke en esthetische kwaliteiten.

Fotografie is een belangrijk en groeiend onderdeel van de hedendaagse kunstcollectie van DNB. Bovendien past fotografie heel goed bij de visie van de Kunstcommissie: "DNB verzamelt eigentijdse kunst die inspireert, verbindt en de dialoog levend houdt."

DNB is een dynamische organisatie die zichzelf steeds kritisch moet evalueren. Met haar zeer diverse collectie wil de Kunstcommissie medewerkers aanzetten tot contemplatie, ze prikkelen, uitdagen en verbinden. De expositie nodigt uit tot het leggen van verbanden tussen deze twee zaken: het collectiebeleid van de Kunstcommissie en de diversiteit van DNB

Beeld uit de serie A day in Holland / Holland in a Day van Barbara Visser

I wait, I wait, I wait, I wait

I wait
Volgens filosoof Ton Lemaire staat de hedendaagse mens innerlijk los van de ruimte waarin hij zich bevindt. Hij is, in Lemaires woorden, 'gedelokaliseerd'. Dit betekent dat we ons overal min of meer thuis voelen. Tegelijkertijd zijn we nergens echt op onze plek. Vaak zijn we toerist in een bekende ruimte: we verkeren veel op niet-plaatsen als winkels, wegen, luchthavens en stations. Aan zulke plaatsen kun je je niet hechten. De wachtkamer is ook zo’n niet-plaats. Kunstenares Daniëlle van Ark heeft zich in deze tentoonstelling gebaseerd op Lemaire’s theorie, de functie van de tentoonstellingsruimte in de Nederlandsche bank en het lied 'Waiting Room' van post-hardcore band Fugazi. Dit nummer uit de jaren '80 behandelt tegenwoordig nog steeds actuele thema’s als identiteit, zelfwaarde, vrees voor de toekomst en de behoefte van mensen om het te maken.

De expositieruimte zelf is veranderd in een plek met clichébeelden als verouderde tijdschriften, kunst aan de muur, een kapstok en vitrinekasten. Een non-descripte ruimte waar het onduidelijk is op wat of wie je wacht, en waar je wordt geconfronteerd met het leven zelf.

Tijd bevriest
De installatie toont onder anderen zestien keramieken 'stoelen' die in de wachtruimte zijn geplaatst, gemodelleerd naar de Eames side shell. Dit was de eerste massa-geproduceerde plastic stoel, een designicoon, een gewild verzamelobject en hét archetype van de wachtkamerstoel. De fragiele kuipjes staan op stapels tijdschriften. Doordat jaargang op jaargang ligt en niet is door te bladeren bevriest de tijd als het ware.

Vintage
In drie vitrinekasten staat in elk een hergefotografeerde en vergrote persfoto. De afbeeldingen zijn door de manier van presentatie niet in één oogopslag in zijn totaliteit te bekijken. De installatie laat Daniëlle’s dualistische relatie met het medium fotografie zien. Doordat de werken achter glas staan, zijn opgerold of zijn dubbelgevouwen wil ze de rekbaarheid van wat een foto is en de leesbaarheid van een beeld tegen elkaar uitspelen.

Universele uitspraken
De vijf houten panelen zijn geprint met uit tijdschriften gescheurde citaten. Dit zijn quotes van beroemde acteurs en kunstenaars die Daniëlle zelf had kunnen doen of misschien wel ooit heeft gedaan. Opnieuw gefotografeerde en uitvergrote postkaarten met landschappen zijn een kwartslag gedraaid, waardoor ze lijken op rorschachtesten.
De ruimte oogt vertrouwd, maar is tegelijkertijd onbekend.

Archive Fever

Archive Fever
In 1994 definieerde de Franse filosoof Jacques Derrida (1930-2014) een archief als ‘een plek die herinneren, herhalen, herproduceren en herbeleven mogelijk maakt’. De historische en hedendaagse collecties van de Rijksakademie van beeldende kunsten in Amsterdam zijn een duidelijk voorbeeld van Derrida’s definitie van het archief: een verzamelplaats die in continue beweging is en zowel betrekking heeft op de toekomst als het verleden. De openbaar toegankelijke verzameling boeken, prenten, tekeningen, schilderijen, gipsen beelden, films en foto’s vormt een gevarieerde bron voor de ontwikkelingen binnen het kunstonderwijs en kunstenaarschap van de afgelopen drie eeuwen. En daarmee is het een belangrijke inspiratiebron voor huidige en toekomstige kunstenaars.

In de expositie ARCHIVE FEVER wordt werk van zes alumni van de Rijksakademie getoond met een zichtbare of onzichtbare link naar deze collectie. De verschillende manieren waarop de kunstenaars de collectie hebben benaderd, gebruikt en ervaren, wordt evident bij het samenbrengen van hun nieuw ontwikkelde werk. Antieke sculpturen worden bevoeld, iconische beelden overtroffen, klassieke beelden in hedendaags materiaal gegoten, en de levensloop van objecten wordt laag voor laag onderzocht. De redenen om terug te grijpen naar de bestaande kunstgeschiedenis in dienst van het produceren van nieuwe kunst zijn net zo divers. Ze reiken van de behoefte je tot een plek te kunnen verhouden, tot de drang bestaand werk te verbeteren en eigen werk te bevragen.

Juliaan Andeweg, Semâ Bekirovic, Tim Breukers, Marije Gertenbach, Folkert de Jong en Aimée Zito Lema leggen met hun werk samen het spanningsveld tussen vastgestelde beelden en de veranderende wereld daaromheen bloot.

Pillar to Post

Holes in my thumbs
Een nieuwe tentoonstelling met werken van Roosmarijn Pallandt en Dan Geesin.

Roosmarijn Pallandt
Roosmarijn Pallandt toont een ensemble van fotografische en textiele werken. Ze zijn gemaakt tijdens een recente reis naar de jungle van Iriomote-jima, een zuidelijk gelegen eiland in Japan. Pallandt betrad het oerwoud in de avondschemering en registreerde de nog onvertrouwde vormen en patronen met haar camera. De textielsculpturen zijn gemaakt in samenwerking met lokale bewoners, als vertaling van Pallandts fotografische impressies. Zo verkrijgt hun natuurlijke habitat een nieuwe dimensie, steunend op herinnering, herkenning en persoonlijke waarneming. 

Dan Geesin
Geesins met de hand vervaardigde houten sculpturen zijn abstract en monumentaal. De werken zijn humoristisch, maar wekken ook een melancholisch gevoel op. De interesse in verschillende soorten hout en de processen die hij onderneemt met het hout zijn verbonden aan zijn vroege herinneringen aan Engels hakhout, bossen en de werkplaats van zijn vader.