Resolutie-instrumenten verzekeraars

DNB heeft vier instrumenten om een falende verzekeraar in resolutie te nemen. En zo de impact voor polishouders, de maatschappij, het financiële stelsel en de economie te beperken.

Brug


Met deze resolutie-instrumenten legt DNB de verliezen van een verzekeraar neer bij de crediteuren: aandeelhouders, schuldeisers en (eventueel) polishouders. Of polishouders moeten bijdragen, hangt af van de omvang van de verliezen. Zij mogen door de inzet van resolutie-instrumenten niet slechter af zijn dan bij een faillissement. Als dit achteraf toch zo blijkt te zijn, dan hebben zij recht op compensatie.

Dit zijn de vier resolutie-instrumenten: 

Bail-in

Met een bail-in zorgt DNB er voor dat de verzekeraar weer over voldoende kapitaal beschikt voor een doorstart of verkoop aan een andere financiële instelling. De verliezen worden neergelegd bij aandeelhouders en schuldeisers. Dit in tegenstelling tot bij een bail-out, waarbij de overheid een financiële instelling redt met belastinggeld.

DNB brengt de verliezen eerst in rekening bij de aandeelhouders. Hun aandelen zijn hierna dus veel minder of niets meer waard. Als daarna nog niet alle verliezen zijn gedekt, dan moeten ook sommige schuldeisers meebetalen. Dit gebeurt door hun claim op de verzekeraar geheel of gedeeltelijk af te schrijven. Als laatste is het mogelijk dat ook polishouders moeten bijdragen aan een oplossing. Bijvoorbeeld door een verlaging van het verzekerd bedrag of een premieverhoging.

Doel van een bail-in is een doorstart of een verkoop van (delen van) de verzekeraar. Bij een doorstart worden nieuwe aandelen van de verzekeraar verdeeld over degenen die het verlies hebben gedragen. Polishouders kunnen dus ook aandeelhouder worden. Een verkoop – officieel ‘overdracht’ - is het tweede resolutie-instrument:

Verkoop

DNB kan de verzekeraar, of een deel ervan, aan een derde partij verkopen. Hiervoor is geen goedkeuring nodig van het bestuur, de aandeelhouders of een rechter. Het is mogelijk de aandelen van de verzekeraar, maar ook alleen de verzekeringspolissen met bezittingen over te dragen. Door een verkoop van de polissen aan een andere verzekeraar behouden klanten hun verzekering. Officieel noemen we dit resolutie-instrument ‘overdracht van onderneming’.

Overbruggingsinstelling

DNB kan (een deel van) de verzekeraar overdragen aan een instelling die geheel of gedeeltelijk in publieke handen is: de overbruggingsinstelling. Deze instelling staat los van de oude verzekeraar. Het deel van de verzekeraar dat achterblijft, gaat failliet. Een overbruggingsinstelling is een tijdelijke maatregel om tot een langetermijnoplossing te komen, zoals verkoop aan een marktpartij. Zo behouden polishouders hun verzekering. 
De aandeelhouder van de overbruggingsinstelling is de overbruggingsstichting. DNB benoemt de bestuurders hiervan. 

Vehikel van activa- en passivabeheer

DNB gebruikt een vehikel voor activa- en passivabeheer om verliesgevende activa naar over te hevelen, zodat de verzekeraar deze niet meer op de balans heeft staan. Het lijkt op een overbruggingsinstelling. Immers: ook met dit instrument hevelt DNB een deel van de falende verzekeraar over naar een andere onderneming. Het grootste verschil is dat dit vehikel geen verzekeringspolissen bevat. De bezittingen worden geleidelijk verkocht en uiteindelijk houdt het vehikel op te bestaan. De aandeelhouder van het vehikel is de overbruggingsstichting.