Waarom de dollar?

Het belangrijkste uitgangspunt bij de keuze voor de nieuwe munt was, dat er rekening zou worden gehouden met de gevolgen op het gebied van toerisme en handel. Om die reden was de munteenheid van Europees Nederland, de euro, minder logisch.

Het grootste deel van de in- en uitvoer op Bonaire en de Bovenwindse eilanden komt uit of gaat naar landen die de dollar of een aan de dollar gekoppelde munt voeren. Ook komt het merendeel van de toeristen uit het dollargebied. De meeste landen en overzeese gebiedsdelen in het Caribische gebied hebben de dollar of een aan de dollar gekoppelde munt als betaalmiddel. Een keuze voor de euro zou Bonaire, Sint Eustatius en Saba hebben blootgesteld aan een groot wisselkoersrisico. Een waardestijging van de euro zou het lastiger maken om te exporteren en toeristen aan te trekken.

De Nederlands-Antilliaanse gulden (NAf) is sinds 1971 met een vaste wisselkoers (NAf 1,79=$1) aan de dollar gekoppeld. De dollar biedt twee belangrijke voordelen ten opzichte van de gulden. Ten eerste komt de license fee, de belasting van 1% op betalingen aan het buitenland, te vervallen. Ten tweede verdwijnt het ongemak van de aanwezigheid van twee valuta's (de dollar en de gulden) in het betalingsverkeer en hoeft men geen omwisselkosten meer te betalen bij betalingen in dollar. De Verenigde Staten hebben geen bezwaar tegen het gebruik van de dollar als wettig betaalmiddel door andere landen.