Factsheet Pilaar 1: Eigen vermogen

Kernvermogen (basic own funds)

Het kernvermogen bestaat uit (i) het positieve verschil van activa ten opzichte van verplichtingen en (ii) achtergestelde verplichtingen. Voorbeelden van kernvermogensbestanddelen zijn: gestort aandelenkapitaal, agioreserve en herwaarderingsreserve (zogenaamde reconciliation reserve).

Aanvullend vermogen (ancillary own funds)

Het aanvullend vermogen bestaat uit bestanddelen die opgevraagd kunnen worden om verliezen te compenseren. Het betreft hier dus vermogensbestanddelen die nog niet gestort of opgevraagd zijn. Zodra een aanvullend vermogensbestanddeel gestort of opgevraagd is, wordt het bestanddeel behandeld als kernvermogen en maakt het geen onderdeel meer uit van het aanvullend vermogen.
Voorbeelden van aanvullende vermogensbestanddelen zijn: niet-gestort aandelen- of waarborgkapitaal dat niet is opgevraagd, kredietbrieven en garanties.

Goedkeuring aanvullend vermogensbestanddelen vereist

Aanvullende vermogensbestanddelen moeten vooraf goedgekeurd worden door de toezichthouder alvorens deze meegeteld mogen worden in het aanwezige eigen vermogen. De toezichthouder baseert haar goedkeuring op een beoordeling van onder meer (i) de positie van de betrokken tegenpartijen in verband met hun mogelijkheid en bereidheid te betalen; (ii) de invorderbaarheid van het vermogensbestanddeel; en (iii) informatie over de afloop van eerdere opvragingen door de verzekeraar van dergelijke aanvullende vermogensbestanddelen.

Indeling eigen vermogen in tiers

Eigen vermogensbestanddelen worden onder Solvency II ingedeeld in drie tiers. De indeling is onder meer afhankelijk van de vraag of het vermogensbestanddeel onderdeel uitmaakt van het kernvermogen of aanvullend vermogen en de mate van permanente beschikbaarheid en achterstelling.

Het kernvermogen kan ingedeeld worden in Tier 1, Tier 2 of Tier 3. Hierbij geeft Tier 1 het meest hoogwaardig vermogen weer, zoals het gestorte aandelenkapitaal. Aanvullend vermogen mag niet meetellen als Tier 1: het kan enkel ingedeeld worden in Tier 2 of Tier 3.

In aanmerking komend eigen vermogen

De indeling in tiers is relevant voor het vaststellen van het in aanmerking komend eigen vermogen. Dit is het vermogen dat in aanmerking komt voor het dekken van de wettelijke kapitaalvereisten – de solvabiliteitskapitaalvereiste en de minimumkapitaalvereiste. Zo moet de minimumkapitaalvereiste gedekt worden door Tier -1 en Tier 2-kapitaal en mag het dus niet gedekt worden door Tier 3-kapitaal. De mate waarin de tiers in aanmerking komen om de kapitaalvereisten te dekken zijn nader uitgewerkt in de Solvency II uitvoeringsverordening.