Waarschuwing: oplichters actief! Oplichters bellen u op met een telefoonnummer van DNB en zeggen dat ze bij DNB werken. Wij bellen u nooit. Ga hier nooit op in. Lees meer

Wat is een stablecoin?

Een stablecoin is een digitaal ruilmiddel dat je kunt gebruiken om te betalen. Het is iets anders dan contant geld in je portemonnee of het saldo op je bankrekening. Een stablecoin is een ruilmiddel dat in Europa door een bank of een zogenoemde ‘elektronischgeldinstelling’ (EGI) kan worden gecreëerd. De bank of EGI moet bij de aankoop van een stablecoin de waarde die daarvoor betaald wordt als dekking voor de stablecoin aanhouden.  

Bitcoin en Ethereum cryptovaluta met een grafiek, laptoptoetsenbord en een digitale achtergrond.

De dekking bepaalt de waarde van stablecoins. Daarin verschillen ze van andere digitale ruilmiddelen zoals cryptomunten. Deze dekking bestaat uit vermogen of een mandje met verschillende typen vermogen: denk aan valuta's of grondstoffen. Euro's, dollars, goud of koper zijn veelgebruikte varianten. Cryptomunten hebben doorgaans geen dekking. De waarde hiervan is daardoor vaak minder stabiel dan bij stablecoins.

Waarvoor gebruiken mensen stablecoins?

Stablecoins worden vooral gebruikt voor de aan- en verkoop van cryptotegoed. Verder worden ze ingezet voor internationale betalingen. Vaak bieden ze een uitkomst in landen met een onderontwikkeld of onbetrouwbaar betaalsysteem. Een stablecoin-transactie is online volledig te volgen. 

Ook zijn stablecoins populair voor internationale betalingen. Vooral bij intercontinentale betalingen en transacties tussen verschillende valuta's, kunnen de kosten een stuk lager uitvallen door stablecoins te gebruiken.

Hoe werkt een stablecoin?

Voordat een stablecoin kan worden gebruikt, moet die een aantal beginstadia doorlopen. Dat kan er bijvoorbeeld zo uitzien.

Bedrijf X geeft een stablecoin uit. Voor elke stablecoin die het bedrijf uitgeeft, houdt het net zoveel vermogen aan zodat het overeenkomt met de waarde van de stablecoin. Dat noemen we de ‘dekkingswaarde’. Dit kan een bedrag in dollars zijn, of iets anders, goud bijvoorbeeld. Op die manier koppelt Bedrijf X de waarde van zijn stablecoin aan iets externs.

Vervolgens gaat de stablecoin de markt op. Dat kan alleen via een speciaal netwerk. Dit netwerk maakt gebruik van  ‘Digital Ledger Technology (DLT) en is een soort online grootboek waarop alle stappen die crypto-activa zoals een stablecoin op het internet aflegt te bekijken zijn. Je kunt erop zien wie een stablecoin bezit, wanneer de coin van eigenaar wisselt en wanneer.  De nieuwe eigenaar van de stablecoin wordt dan degene die aanspraak mag maken op de onderliggende waarde.

De waarde van de stablecoin die via DLT is uitgegeven, is gekoppeld aan de waarde van het onderpand. Zolang de uitgever van de stablecoin in de EU actief is, is het zo dat de uitgever van de stablecoin altijd zijn of haar oorspronkelijke inleg kan terugkrijgen van de uitgever. Het geld moet diegene vervolgens moeiteloos en zonder extra kosten op zijn of haar eigen rekening kunnen laten storten.

Als de eigenaar de stablecoin niet wil inwisselen voor regulier geld maar wil houden, kan die hem in een speciale ‘wallet’ onderbrengen. Er zijn een hoop bedrijven die wallets aanbieden waar mensen hun cryptotegoed kunnen laten bewaren, al dan niet tegen een vergoeding. Via de wallet kan een eigenaar zijn of haar stablecoin weer aan iemand anders verkopen. Zelf een wallet maken kan ook.

De stablecoin gebruiken voor andere digitale transacties kan ook. Via een zogeheten ‘exchange’, een ruilbeurs, kan je andere crypto-activa kopen. Bijvoorbeeld munten.

Zijn stablecoins toegelaten in Nederland?

Stablecoins zijn toegelaten in Nederland en volop in gebruik. In 2026 is de wereldwijde markt voor Stablecoins $300 miljard waard. Vijf jaar eerder was dat nog geen $30 miljard. Mensen gebruiken ze om bovengenoemde redenen. De meest gebruikte varianten zijn stablecoins met Amerikaanse dollars als dekkingswaarde. Er zijn versies die euro's als onderpand hebben, maar die zijn relatief schaars. 

Is er toezicht op stablecoins?

Binnen de Europese Unie verloopt het toezicht op stablecoins via de Europese Bankenautoriteit (EBA) en de nationale toezichthouders. In Nederland is dat DNB. Bedrijven die binnen de EU een stablecoin op de markt willen brengen, hebben een vergunning nodig. Zonder vergunning is het voor geen enkele uitgever toegestaan om stablecoins uit te geven in de EU. 

Dit alles betekent niet dat elke stablecoin onder toezicht valt. Ook binnen de EU is het mogelijk om een stablecoin te kopen die geen Europese vergunning heeft. Denk aan stablecoins die niet in de EU zijn uitgegeven maar die hier wel worden verhandeld. Voor deze stablecoins gelden geen of andere regels. Het recht op teruggave van je oorspronkelijke inleg kan bijvoorbeeld niet van toepassing zijn op deze stablecoins.

Om een Europese vergunning te krijgen moeten uitgevers laten zien dat ze aan een aantal eisen hebben voldaan. Wil je precies weten welke, raadpleeg dan de pagina voor nieuwe vergunninghouders.

Heb je een klacht of een zorg die je met ons wilt delen, mail ons dan op info@dnb.nl.

Ontdek gerelateerde artikelen