Het internationale gebruik van een valuta hangt samen met factoren zoals de omvang van de economie, de kwaliteit van instituties, de diepte en stabiliteit van het financiële stelsel, en de toegankelijkheid van haar (financiële) markten.
Buitenlandse partijen moeten niet alleen toegang hebben tot een munt, maar er ook vertrouwen in hebben en goede redenen hebben om deze aan te houden of te gebruiken. Handel, investeringskansen en stabiliteit spelen daarbij een belangrijke rol.
Een grote internationale rol weerspiegelt dan ook het wereldwijde vertrouwen in de munt en de onderliggende Europese instituties.
Gewoonten en netwerkeffecten versterken dit proces: hoe meer een munt al wordt gebruikt, hoe aantrekkelijker hij wordt voor nieuwe gebruikers. Net als de zelfversterkende groei die we ook bij talen (denk aan Engels als wereldtaal) of sociale media zien.
Welke rol spelen hervormingen en Europese integratie?
De euro wordt internationaal aantrekkelijker naarmate het buitenland meer vertrouwen heeft in Europa en de euro. Stabiel beleid en sterke instituties zijn hiervoor cruciaal.
Hervormingen die de Europese groeipotentieel versterken, financiële markten verdiepen en meer liquide maken, en zorgen voor een stabiel bankwezen maken de euro eveneens aantrekkelijker. Voorbeelden hiervan zijn initiatieven om de Europese interne markt te versterken en het streven van de Europese Commissie naar de Spaar en Investeringsunie. Dit zijn voorstellen om het makkelijker te maken om euro-financiering op te halen op kapitaalmarkten, om daarmee ook investeringen in strategische sectoren zoals R&D, energie en digitale infrastructuur aan te wakkeren.
Hoe draagt de ECB en het Eurosysteem bij?
De ECB streeft niet expliciet naar een grotere internationale rol van de euro, maar ze levert er wel een bijdrage aan. Door te zorgen voor prijsstabiliteit kunnen internationale partijen erop rekenen dat eurobezittingen hun waarde behouden.
Daarnaast heeft de ECB met andere centrale banken afspraken gemaakt om in tijden van marktonrust elkaars valuta aan elkaar uit te lenen — zogenaamde swap- en repolijnen.
Tijdens perioden van financiële onrust, zoals tijdens de financiële crisis van 2008, kunnen Europese commerciële banken moeite hebben met het verkrijgen van andere valuta, zoals de Amerikaanse dollar. In dit soort gevallen kan de ECB Amerikaanse dollars lenen van de Federal Reserve, in ruil voor euro’s, en deze doorlenen aan Europese banken tegen euro-onderpand. Hierdoor kunnen commerciële banken blijven voldoen aan verplichtingen in andere valuta, ook als markten tijdelijk vastlopen.
Waarom geeft de ECB meer toegang tot euro’s aan buitenlandse centrale banken?
Andere centrale banken, vooral die in Europese buurlanden of met nauwe economische banden met Europa, kunnen tijdens spanningen juist extra behoefte hebben aan euro’s.
Daarom biedt de ECB een faciliteit aan waarmee zij tijdelijk euro's kan uitlenen tegen euro-onderpand: EUREP. Dit helpt voorkomen dat een tekort aan euro’s in het buitenland leidt tot extra onrust die kan overslaan op de Europese financiële markten en de werking van ons monetaire beleid kan verstoren.
Zoals ook door ECB-president Christine Lagarde toegelicht op de Veiligheidsconferentie van München, is deze faciliteit recent uitgebreid en permanent gemaakt. Hiermee helpt de ECB de stabiliteit van financiële markten te versterken in een wereld waarin zulke verstoringen vaker kunnen voorkomen.
Hoe werkt deze faciliteit en hoe worden de risico’s beperkt?
De nieuwe faciliteit biedt vanaf het derde kwartaal van dit jaar in principe structurele toegang aan alle buitenlandse centrale banken, om tegen goed euro-onderpand tijdelijk euro’s te lenen.
Hiermee draagt EUREP bij aan zekerheid en vertrouwen voor buitenlandse gebruikers van de euro, in goede en slechte tijden. Dit maakt het voor partijen buiten Europa aantrekkelijker om in goede tijden meer gebruik te maken van de euro.
Tegelijkertijd blijft de ECB gecommitteerd aan het functioneren van de private markt in normale periodes. De EUREP-leningen zijn van korte duur, gedekt met onderpand van hoge kwaliteit en worden verstrekt tegen rentes die onder normale omstandigheden niet aantrekkelijk zijn. Zo blijven de risico's voor het Eurosysteem beperkt en wordt misbruik voorkomen. Wel zorgen ze ervoor dat betalingen en handel in euro’s ook onder moeilijke omstandigheden kunnen doorgaan.